MG-34 był pierwszym na świecie uniwersalnym karabinem maszynowym. Jego "uniwersalność" polegała na tym, że używany był w trzech wariantach zastosowań: jako lekki karabin maszynowy - opracowano specjalne bębny amunicyjne Gurttrommel 34, by strzelec nie musiał korzystać z nieporęcznych pudełek z taśmą amunicyjną. Bęben mieścił standardowy odcinek taśmy - 50 ogniw. Można więc było "strzelać z biodra" - jednak przy masie broni było to zajęcie dla żołnierzy z dużą krzepę. Podobnie jak w przypadku innych rkm-ów, przy dłuższej serii lufa odbijała w prawo i trudno było utrzymać kierunek ognia. Drugim wariantem był oczywiście rkm , czyli strzelanie odbywało się w oparciu o składany dwójnóg. Obsługę MG-34 stanowiło dwóch żołnierzy: celowniczy i amunicyjny. Ostatnią wersją był ckm - do tego zastosowania używano 23 kg trójnogu, a obsługa ckm zwiększała się do trzech żołnierzy. Dwa karabiny MG-34 (sprzężone) można było wykorzystać jako punkt obrony przeciwlotniczej. Osadzano je wówczas na podwójnej lawecie przeciwlotniczej Zwillingslawette 36 (Zwillingsockel 36 lub 42), którą montowano również na samochodach terenowych Horch 901/40. Ponadto w MG-34 były wyposażane wszelkiego typu pojazdy - od koszowych motocykli BMW R75 - po wozy pancerne - transportery i czołgi - w których broń ta była podstawowym elementem uzbrojenia.
kaliber 7,92 mm
masa karabinu z dwójnogiem 12 kg
masa km-u z podstawą uniwersalną i celownikiem optycznym ok. 33 kg
masa pustej taśmy na 50 naboi/ z nabojami 0,18 kg / 1,5 kg
masa pustego magazynka 2,25 kg
pojemność taśmy 50 nabojów
pojemność magazynka 75 nabojów
prędkość początkowa pocisku 745 m/sek.
szybkostrzelność teoretyczna 700-800 strz/min
ogień skuteczny 2000 m
Instrukcja obsługi dla Volkssturmu.
Menu