Hermann Niehoff przyszedł na Świat w miejscowości Pappenberg nad Ems w Niemczech w 1897 roku.
Karierę żołnierza rozpoczął w wieku 18 lat w trakcie
I Wojny Swiatowej. Podczas jej trwania dorobił się stopnia oficerskiego w oddziałach piechoty a po jej zakończeniu służbę kontynuował w oddziałach Reichswehry a następnie Wehrmachtu.
II Wojnę Światową rozpoczął w stopniu podpułkownika (szef sztabu pułku piechoty) i brał udział we wszystkich ważniejszych kampaniach:
Francja, Wielkie Łuki, Stalingrad, kampania włoska 1943, Podkarpacie, Bałkany.
Awansował szybko na kolejne stopnie oficerskie i generalskie i tak :
1940 - dowódca pułku,
1943 - dowódca dywizji,
1944 - generał a od kwietnia 1945 dowódca obrony "Festung Breslau" i awans na generała piechoty.
Nagradzany wielokrotnie za udziały w kampaniach i poszczególnych potyczkach.
Był posiadaczem "Deutsches Kreuz in Gold" czyli "Niemieckiego Krzyża w złocie" (1941/1942), Krzyża rycerskiego (1944), 26.04.1945 Liścia Dębowego.
Był postrzegany przez współpracowników jak również historyków jako zwolennik pruskiej dyscypliny w najgorszym jej wydaniu oraz brutalizacji życia w oblężonym mieście.
On w głównej mierze wraz z Ahlfenem odpowiada za bezmyślne zniszczenie Wrocławia.
Po zakończeniu działań we Wrocławiu został odesłany do obozu jenieckiego na Psim Polu a następnie do Związku Radzieckiego. Później w ramach repatriacji powrócił do RFN w 1956r. Zmarł w Riegsee w Bawarii w 1980 roku.

Menu