T-34 był w swoim czasie nowoczesnym czołgiem o bardzo udanej konstrukcji, produkowanym masowo przezradziecki przemysł zbrojeniowy.
Stanowił uwieńczenie dwudziestu lat prac prowadzonych w ZSRR nad przyswojeniem najlepszych zagranicznych rozwiązań w dziedzinie broni pancernej. Czołg wszedł do produkcji seryjnej w roku 1940, zaś jego pojawienie się na froncie w 1941r. stanowiło bardzo niemiłą niespodziankę dla Niemców. Konstruktorzy zrezygnowali z wyrafinowania na rzecz uproszczenia procesu produkcyjnego. Potężne działo i silne opancerzenie rekompensowały względne niedostatki czołgu. T-34 pełniły na froncie wszelkie możliwe role z których wywiązywały się bez zarzutu, górując nad wszystkimi typami niemieckich czołgów średnich. Nie ma przesady w stwierdzeniu, że T-34 to najważniejszy czołg II wojny światowej. Silniej uzbrojona wersja rozwojowa T-34/85 jeszcze dziś znajduje się na wyposarzeniu wielu armii Trzeciego Świata.
Załoga 4
Masa 26000 kg
Wymiary dł. 5,92m, szer. 3m, wys. 2,44m
Zasięg 186 km
Opancerzenie 18-60mm
Uzbrojenie działo 76,2mm, 2km 7,62mm
Napęd 12-cylindriwy silnik wysokoprężny V-2-34 o mocy 500 KM
Osiągi prędkość maks. 55km/h, pokonywanie przeszkód wodnych o głębokości do 1,37m, zapór o wysokości 0,71m, rowów o szerokości 2,95m.
C
zołgi tego typu uczestniczące w walkach o Wrocław można zobaczyć na postumentach przy wejściu na Cmentarz Żołnierzy Radzieckich na Partynicach.

Menu